Karayagan

Ang sabi mo noon


Mahal mo ako
dahil sa maningning kong mga mata
dahil sa makislap kong ngiti
dahil sa makinis kong mukha
at dahil sa mapula kong mga pisngi

Mahal mo ako
dahil sa matamis kong tinig
dahil sa marikit kong mga kilos
at dahil sa nakabibighani kong paraan
na pukawin ang lahat kapag ako’y nagsasalita

Kaya tinatanong kita ngayon

Mahal mo pa rin ba ako
kahit ang ganda ko’y lipas na,
kahit wala na ang kislap ng aking ngiti’t mata,
kahit puno na ang mukha ko ng kulubot
at kahit ang mga pisngi ko’y humpak na?

Mahal mo pa rin ba ako
kahit natupok na ng panahon ang aking lakas
kahit hindi mo na masasaksihan ang aking mga galaw
at kahit wala nang gustong makinig
sa namamaos ko na ring tinig?

Wala kang masagot.