Ingrata

Napakahirap siguro maging kandila.

Sinisilaban at tinutunaw ko ang 'yong kabuoan

para lang mabigyang-ilaw

ang 'di-mo-naman-alam-kung-ano,
ang 'di-mo-naman-sigurado,
ang 'di-mo-naman-alam-kung-may-mararating.

Gusto ko nang hipan
kasi parang ako yung nasasaktan minsan.
Masarap siguro tigilan,

no?

Pero,


mahirap magbasa sa dilim.

Kaya't habang dakot ka sa katawan ng aking kaliwa't
nakapiring sa'yo ang palad ng aking kanan

haharangan ko pati ginhawa sa'yo ng ihip ng hangin
at itatanim kita sa lata ng sardinas.

Babayaran nalang kita ng sanlibong,

'salamat,'

at sanlibong,


'mahal kita.'

'yan lang ang meron ako eh.
'yan lang ang kaya ko eh.

Kasi,

hindi ko pa ata kaya't
hindi pa ako handang
masilaban at matunaw.

Ako n'ang papatay sa'yo 'pag tapos na ako;
kasi,

mahirap magbasa sa dilim.

Kahit wala nang natira sa'yo
kundi ang kakarampot na mitsa
at lata ng sardinas.